جهت نزول : مجمع : مشركين عرب در مسافرات تجارتى و معاملات بهره - هاى فراوان مىبردند و مسلمانان ناراحت مىشدند كه كافران و دشمنان خدا بهره مند هستند و ما مسلمانان فقير و بيچاره . آيه براى آرامش دل مؤمنان نازل شد و از فرّاء نقل كرده‌اند كه او گفته است : ناراحتى مسلمين از يهود بوده است كه استفاده و آسايش داشتند . ترجمه : اى محمّد 196 سود سفر بازرگانى كافران گولت نزند كه 197 اندك بهره اى دارند ، و سپس جايگاه شان دوزخ است و بد آرامگاهى ، 198 ولى آنها كه پرهيزگارند در بهشتانى جاودان باشند كه رودها از زير آنها روان بود چه در پذيرائى خداوندى باشند و بهترين بهره ى نكوكاران آن است كه به پيشگاه خداوند است ، 199 آن كسان از يهود و مسيحى كه مؤمن به خدا شدند و به آنچه بر شما و خود - شان ز آسمان آمده و براى پذيرش حقّ نرم دلند و آيات آسمانى [ و احكام خداوندى ] را به بهاى كم نمىفروشند اين گونه كسان مزدشان بنزد پروردگارشان باشد و او به زودى بشمار كارشان رسد . 200 اى مؤمنين [ برفتار خود رهنماى تازه مؤمنين شويد پس ] شكيبا باشيد به كار خود و در برابر ديگران ، و نگهبان خود باشيد و برحذر از دشمن ، و از نافرمانى خدا پرهيز كنيد ، تا اميدوار باشيد كه رستگار شويد . جهت نزول آيت : * ( ( وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ « . ابن عبّاس و قتاده گفته‌اند : چون نجاشى سلطان حبشه از دنيا رفت پيغمبر ( ص ) بر او نماز خواند منافقين گفتند : شخص مسيحى دور و ناديده مىميرد و محمّد بر او نماز مىكند ، اين آيه در جواب اعتراض آنها نازل شد . ابن جريج و ابن زيد گفتند : براى عبد اللَّه بن سلام و دوستان او كه يهودى بودند و مسلمان شدند . عطا گفته است : چهل نفر از مسيحيهاى نجران از قبيله ى بنى حارث بن كعب مسلمان شدند و سى و دو نفر از حبشه و هشت نفر از اهل روم آيه براى توصيف آنها است .